Amersfoortse Bergcross

AD Amersfoort, met dank aan Martijn Visscher

Afgelopen zondag was het alweer tijd voor mijn tweede lange cross van het seizoen. Na vorige week in Harderwijk 10km cross gelopen te hebben, was het deze week tijd voor de Bergcross in Amersfoort. De heuvels van Bergcross zijn een beetje de schrik van de middellange afstandlopers bij Phoenix, en ik moet zeggen dat het parcours heftig is. Op de start/finish na is er geen meter vlak en ben je constant bezig met aanzetten of ontspannen naar beneden laten vallen, prachtig dus! Ik had gezien de winnaars van vorig jaar gehoopt op sterke tegenstand en had er zin in. De eerste drie ronden liep ik samen met triatleet Olivier Schäffers, maar na een versnelling van mij in de laatste ronde kwam ik alleen te lopen en won de wedstrijd. Trainingsgenootje Jeroen liep ook een goede cross en werd derde, dus ook dat belooft veel goeds voor komende zomer!

Zilver!

Foto: Sebastiaan Durand

Na het NK indoor van afgelopen weekend is het zeker tijd voor een nieuw bericht op mijn site. Afgelopen weekend tijdens het NK indoor in Apeldoorn heb ik na het brons van vorig jaar dit keer namelijk zilver gewonnen op de 1500m!

Later op de middag maakte Lorraine het feestje nog even compleet door in een enorm spannende race de 5e plaats te veroveren, eveneens op de 1500m. Een geslaagd weekend dus!

Wat een heerlijk hectisch weekend was het weer! Na de series op zaterdag toch weer wat problemen met mijn rechter kuitspier, waarbij tijdens de warming up op zondag mijn linker kuitspier ook nog eens begon te protesteren. Wie zegt er dat topsport gezond is?! Gelukkig hebben we iets als adrenaline, waardoor je na het startschot daar niets meer van merkt, en niet te vergeten de massage van Joost!

De race verliep aanvankelijk niet enorm snel, totdat Stefan Wessel op 1000m besloot aan te zetten, en Mark Nouws daar op 1200m nog even flink gas bij gaf. Mark was duidelijk de snelste en niet te houden, maar ik kon in de laatste meters net plaats 2 pakken.

De Vorm is terug!

Nadat ik het begin van het seizoen niet mijn draai kon vinden ging alles vanaf het NK weer de goede kant op. De bloedonderzoeken die ik vanwege vermoeidheidsklachten ondergaan had wezen op een parasitaire infectie of overtraindheid. Na een Metrodinazol kuur van een week waar ik me behoorlijk beroerd van voelde ging het fysiek zo veel beter tijdens de trainingen dat er geconcludeerd kon worden dat dit de oorzaak was, en gelukkig niet overtraindheid.

Omdat het seizoen nog lang genoeg duurt na het NK stonden er een aantal 800 meters, zelfs een 400 meter en een 1500 meter op het programma. Steeds voelde het prima aan, maar de echte vorm was er nog niet. Die vorm bleek afgelopen weekend in België te liggen, en wel in het kleine boerengehucht Ninove op een werkelijk ideale windstille avond.

Hier hadden ze een werkelijk schitterende wedstrijd georganiseerd, en stond laat in de avond een 1500m in het naprogramma waar ik aan mee mocht doen. Ik voelde me de hele dag al goed en opgewekt, en dit merkte ik direct vanaf de start ook terug in de race. Het ging gemakkelijk, en bleef ook gemakkelijk gaan. Zelfs zo gemakkelijk, dat ik bijna schrok dat we bijna de laatste ronde ingingen, en versnelde naar voren van de groep. Op 1200m kon ik zelfs nog verder aanzetten en de serie ruim winnen, in een prachtige tijd van 3:50.87.

De manier waarop ik deze race liep geeft me vertrouwen dat er ooit een 3:4x.xx tijd in zit, wanneer de benen en omstandigheden weer zo goed zijn. Dit vertrouwen geeft veel motivatie en maakt de sport zo leuk! Dit seizoen zal er waarschijnlijk nog één 1500m op mijn programma staan en verder nog één of twee 800 meters. Voorlopig hoeft het seizoen voor mij nog niet te eindigen in ieder geval.

Teleurstellend NK 2012

Toegegeven, het is leuker om een verhaaltje te schrijven je de ene na de andere goede prestatie levert. Maar, het is ook flauw om niks van je te laten horen als het even een beetje tegen zit, dus hierbij een update na het weekend van de Nederlandse kampioenschappen atletiek! Sport is nu eenmaal het mooiste met hoge pieken, en daar horen ook dalen bij.

Sinds onze trainingsstage in Portugal wil het nog niet helemaal lekker draaien bij mij. Vermoeidheids- en darmklachten zorgen ervoor dat ik de ene week goed kan trainen en de andere veel trainingen moet overslaan. Ook in de wedstrijden is dit terug te zien met de ene week een dramatische 1500m (Tilburg 4:00.26), gevolgd door een dag met koorts op bed liggen, en de andere week een goede 800m (Gouden Spike, 1:52.37, video). De oorzaak van deze wisselende fitheid weet ik nog niet, maar de uitslag van een lopend bloed- en darm onderzoek kunnen misschien duidelijkheid geven.

We zijn begonnen!

Flynth recordwedstrijden in Hoorn, foto: Bjorn Paree

Vorige week verliep mijn echte start van het zomerseizoen niet zoals ik van tevoren had bedacht. In Hoorn werden de Flynth recordwedstrijden gehouden, waar ik mocht starten in het hoofdprogramma op de 1500m. Ik had er erg veel zin in en zat er goed bij na de start, echter in de eerste ronde al voelde het erg moeizaam en een stukje verder begonnen mijn benen helemaal 'vol te lopen' en werd ik door het hele achterveld één voor één ingehaald. Dat zorgde er voor dat ik na 900m uit de wedstrijd stapte... balend!

Wat er precies aan de hand was weet ik nog steeds niet. Sommige dagen heb je het gevoel dat je de hele wereld aan kunt, soms voelt iedere stap alsof het moeite kost. Vandaag was zo'n dag, en ik ga er vanuit dat de volgende weer vanzelf gaat. Snel vergeten, en gelukkig moest dat wel omdat de volgende wedstrijd er weer aan kwam.

Hazen 3000m Ter Specke Bokaal

Na 1500m, foto: Bjorn Paree.

Tijdens mijn trainingsstage in Portugal kreeg ik de vraag of ik bereid was om de A-serie van de 3000m tijdens de Ter Specke Bokaal te hazen. Natuurlijk wilde ik dat wel! Afgesproken werd dat er een eerste haas 800m zou doen en dat ik tot 1600-2000m zou overnemen. De snelle mannen wilden ongeveer weg voor een eindtijd van 8:00. Dat betekend een doorkomst op 1500m in 4:00, iets dat twee jaar geleden nog sneller zou zijn geweest dan mijn PR. Zaterdagochtend bleek een vliegtuig uit Portugal vertraging te hebben en kon ik op het laatste moment mijn broertje Wilko overhalen de eerste twee rondjes te doen.

Trainingsstage Falesia

De hele groep atleten samen.

Als het even kan vertrekken veel atleten in april-mei naar het zuiden van Europa of nog zuidelijker om zich goed voor te bereiden op het komende zomerseizoen. Ook ik doe dit graag en heb hier goede ervaringen mee, dit jaar was dit mogelijk door de steun van het topsportplan van AV Phoenix.

De dag voordat we voor 10 dagen naar Portugal vertrokken werd het baanseizoen eigenlijk al gestart met de eerste competititewedstrijd. Onze poule in de tweede divisie mocht in Hoorn de eerste wedstrijd afwerken, waar het de hele dag onverwacht erg zonnig was, met veel wind. Al twee jaar lang zitten we met onze ploeg dicht tegen promotie aan en ondanks de goede moed, begonnen we dit competitieseizoen toch wat tegenvallend, werk aan de winkel dus! Mijn 800m verliep langzaam in de eerste ronde, waarna er wat aangezet werd. Van tevoren had ik met coach Joost afgesproken te wachten tot de laatste 100-200m voor ik een versnelling zou plaatsen. Dit klinkt misschien erg laf, en is het eigenlijk ook. De reden was echter dat ik al enkele maanden wat last van mijn hamstring heb en daardoor niet veel vertrouwen had om de hele race op kop te sleuren. Daarnaast zou een rustige race in mijn voordeel zijn doordat ik mijn hamstring kon sparen. Uiteindelijk pakte het goed uit en kon ik de race winnen met een kleine voorsprong in 1:57.28, en zo de nodige punten voor de ploeg binnenhalen.